09mars
Sæl og blessuð,
fréttir: ég fékk botlangabólgu og fór í aðgerð og er núna með skurð á maganum sem verður ör sem er ekki kúl. núna er ég komin heim og get varla hreyft mig. ég er of veiktburða til að skrifa meira, þið fáið fréttir seinna. eingar áhygjur, ég er á góðri leið i því að vera ofur frískt.
eftir mánuð fer ég í eyðimörkina á kameldýrabak! ^^ jöss!!
friður og ást
Arna Afríka
queen of the third world
29janúar
Kæru Íslendingar,
Ég hélt að við værum líbó með það að vera nakin í kringum hvort annað. En það var áðurenn ég fór í arabíska bað húsið: hamem. Ég ætlaði altaf að fara, en hef ekki þorað að fara hingaðtil; stórt herbergi fullt af nöktum gömlum konum sem vilja skrúbba þig hljómar frekar scary. En ég virkaði upp hugrekki og ég fór.
Bað húsið er samset af mörgum litlum herbergjum sem tengjast saman eins og völundarhús. á milli herbergja eru pínulitlar hurðir og mjógir gangar. það er eitt herbergi til að klæðast, svo 3 gufu herbergi með mismunandi heitri gufu. Þetta var allt rosa gaman og mér brá svoldið þegar gömlu nöktu konurnar voru ekki að rífast og slást um hver mátti skrúbba mig fyrst. Reyndar voru allir of uppteknir að skrúbba hvortaannann.. en hún "mamma" mín sem tók mig þangað fann konu sem vinnur við að skrúbba fólk. og lét hana skrúbba mig.

Kanski er ég einkvað skrýtin, en ég fer hjá mér ef einkver er að skrúbba mig. Ég hef ekki verið skrúbbuð síðan ég var nýfædd í bala, en hér er það normið að skrúbba hvorn annan að eilífu. En ég lifði það af að hafa alla húðina mína skrúbbaða af með vírbusta. Ég hef aldrey áður séð svona mikið að dauðri húð. þetta var ekki gaman og mig langar ekki aftur. en ég lofaði vinkonu minni að fara með henni þaing ég verð að fara.
ég er komin með nýan síma, þanig hringið endilega í mig. Hafið það gott í hvöld :D
Ást og allt það...
Arna i Afríku
21janúar
Muslimar telja tíman með Tunglinu en ekki Sólinni. Og í dag er nýársdagur. Við héldum uppá daginn með því að borða sérstakann bauna rétt. Svo var líka frí í skólanum, sem ég var þaklát fyrir: þar sem ég er veik.
Síðasta mánudag var símanum mínum stolið. Gaurinn var að minsta kosti nógu mikill herramaður til þess að leifa mér að taka símkortið úr fyrst. Mér finst ég ofur hugrök að hafa staðið uppi fyrir símkortinu mínu. Ég hafði aldrei séð þjófnað útá götu áður þanig ég var ekki rosalega hræd. Daginn eftir þegar ég labbaði heim úr skólanum var gengi að stela síma af strák sem er í skólanum mínum. Þeir voru ekki jafn miklir herramenn; þeir réðust á hann, lömdu hann og hlupu í burtu með símkortið og allt saman. Ef þessi tvö atvik hefði gerst í övugri röð væri ég ekki jafn hugrök að biðja um símkortið mitt. Ég þakka Guði fyrir hvern dag sem er ekki ráðist á mig. En svona er lífið.
En slæmar fréttir: öll símnúmerin mín voru seivuð á símann en ekki símkortið, þanig ég myndi vera glöð ef þið gætuð emailað mér símanúmerunum ykkar! helsyr14@hotmail.com er ég.
Annars er allt yndislegt og ég er búin að setja nýar myndir hér inná.
Ást frá Örnu í Afríku
02janúar
Jólin: djassað á veitnigarstað. borðaði súkulaðimúss og dansaði tímunum saman við stórann svartann mann með skuguelega stórt frekjuskarð. Var í silvurlituðum kjól og highlight kvöldsinns var þegar stór gerði-terta kom sigandi niður úr loftinu og allir sungu "happybirthday-jesus" með mickel jaksson í bakrunninum.
áramótin: horfði á mynd og drakk límonaði. Arabarnir fóru að sofa kl 10-11:30. ég var andvaka og horfði á sjónvarpið og myndir alla nótina. AMK er ég ekki þunn eins og 78% íslendinga. ég er heilbrygð og búin að þyngjast um 7 kíló.
Ég elska ykkur og óska þess besta handa ykkur öllum og framtíðar afkomendum ykkar.
Arna Afríka
22desember
Það þarf ekki að halda jól tilþess að finna fyrir jólastressinu. Ég held að það sé innbygt í íslenska kerfið mitt að vera stressuð á þessum tíma árs. Ekki nóg með það heldur hef ég engar leiðir að losna við stressið: svosem kökubaxtur og jólagjafainkaup. þanig ég stressast endalaust yfir engu.
Fór á reggea/rapp tónleika um daginn, það var... öðrúvísi. Araba rapparar að rappa um hversu mikið þeir elska allah. Það stóð meirra að seigja allah á blingblinginu þeirra. Hvað er ég að gera hér? Ég get ekki annað enn hlegið.
Ég var svo naív þegar ég lagði af stað hingað til Túnis að ég hugsaði: "þetta er í afríku, það er aldrei kalt í afríku. Mig vantar enginn vetrarföt" það var RANGT. Hér er farið að kólna. þótt það sé ekki kalt, er samt frekar kuldalegt og ég þarft meira en stuttermabol. Ég var sniðug og fann notaðar fatabúðir og keipti slatta af fötum þar fyrir ekkert. Vinnir mínir (sem eru araba millar) líta niður á mig fyrir að kaupa ódýr pönk notuð föt. En ég reddaði mér uppúr því með því að kaupa MÖSSUÐ flott stígvél fyrir regnmánuðinna framundann.
Talvan/tölvan mín er biluð, þanig öll fallegu bloggin sem ég hafi skrifað eru nú týnd og þið verðið að látta duga með þetta. Myndavélin mín er líka glötuð þanig þið fáið hvorki pistla fulla af wisdom eða myndir, aumingja þið. Ég skal samt seigja ykkur að ég er ofur heilbrygð og hamingjusöm. Gleðinlega hátið til ykkar heima.
Hér verður jólahátiðin samset af einnu kvöldi útí á djassinu. Ég fer á dískótek 24 des og kem heim daginn eftir. jólamaturinn verður jarðaberja safi og arabískur pottréttur. Enginn jólahryggur hér: múslímar borða ekki svín. en þú ert svo veraldarvön að þú vissir þetta öruglega.
Fyrir mig: keiptu fallegann "jólablómvönd" helst eld-liljur til þess að hafa heima í stofu. ef þú ert á yngri kantinumm gefðu mömmuþinni blómin, eða konunni þinni eða dótturþinni. Allir geta notið fallegs blómvönds.... það virðist vera í gær að ég var að selja jólablóm í Blómkaup, en virkilega er ár síðan. Tíminn flygur þegar maður skemmtir sér. Ég er í humát að skrifa fallegt langt blogg í stílabók til þess að senda ykkur seinna. Lifið heil
Ykkur (ekki jóla, heldur frekar) aid-barn (aid eru seinni arabísku jolinn sem verða haldin 30 des)
Arna Afríka ^^
01desember
Fyrsti desember.. ég trúi varla hvað tíminn líður hratt. Ég er komin í ágætis rútínu hér, og lífið gengur sinn gáng.
Síðustu dagarnir eru búnir að vera litríkir. Í fyrra dag var risa slagsmál í skólanum og nokrir voru jafnvel með hnífa, uþb 100 strákar voru í hópslagsmálunum. Í gær var ég í miðbænum að versla jólagjafir handa nánum íslendingum og það braust út risa slagsmál meðall fulorna manna, ég varð hræd og fór út úr kaffihúsinnu. Fæ aðmeðaltali einna giftingarbeðni á dag.
Núna áðann flíti ég mér útúr húsinu vegna þess að mamma mín er að fá gesti. Nánar sagt fjöldskyldu strásk sem vill giftast systir minni. Hún er 25 og í eldri kantinum fyrir araba. Hún hefur aldrei hitt strákinn né séð hann, en mömmunum finnst þau vera gott giftingarpar. Ég vildi ekki vera heima vegna þess að ég vil ekki að hann yrði ástfanginn af mér: eins og meiri hluta karlanna hér.
Kennararnir ákváðu að mótmæla þanig við þurftum ekki að fara í neina tíma í dag. Ólíkt íslandi þurfum við sammt að mæta í skólann, en það er yndislegt vegna þess að þá leiðist mér ekki. Mig kvíður ögn fyrir jólanna, en ég lifi það af.
Húrra fyrir arabískum giftingarbeðnum og 30 stiga hita i desember!
Ég elska ykkur og hlakka til að fallast í fallega faðminn ykkar.. yrkjsemi pabba er komin í mig...
Ykkar hjarthlýja Arna
17nóvember
Kæru vinnir,
þrátt fyrir örlitla sálaróró um daginn er lífið eins yndislegt og nokkurntímann fyrr. Ég vil ekki skipta um borg vegna þess að það eru svo sættir strákar í bekknum mínum. og svo er ég svo nálagt lestarstöðinni til að komast inní miðbæ. Ég rölti ein um miðbæinn tvisvar í vikku og það er virkilega uppliftandi, allt nema allir beðlarnir. Er hæt að telja hversu mörg giftingartilboð ég hef fengið hingaðtil.
Þið eruð í kuldanum, ég er í meira en 30 stiga hita og sólbrún.Ég er farin að hlakka til að halda ekki uppá jólin. Bráðum verður fórnað lambi hérna heima. Ég vorkenni mér ógurlega.
Brostu oftar og keiptu blóm handa elskunni þinni :*
Ykkar Arna í Arabaríki
Ég er farin að getað lesið á arabísku og skrifað örlítið! Hversu kúl er ég?!
12nóvember
Í gær eftir að ég bloggaði labbaði ég heim í rólegheitunum. Eftir götunum sem þið sjáið á myndunum í myndarsafninu. Ég hafði ekki hugmynd um að stuttu eftir að ég var komin heim var ráðist á unga konu á sömu götu og ég labbaði heim. Þrir strákar vildu fá peningana hennar og hótuðu henni með hníf. Þar sem hún var ekki með neina penninga á sér lömdu þeir hana þangaðtil hún gat ekki staðið lengur. Þeir spörkuðu í hana þangaðtil hún gat ekki öskrað lengur, svo keyrði einn þeirra yfir fætturnar á henni á bílnum sínum.
Allt þetta var gert í dagsljósi fyrir framan helling af fólki. Enginn sagði þeim að hætta, enginn reyndi að hjálpa henni... hversvegna ekki? Vegna þess að þeir þekktu hana ekki persónulega. Arabar hjálpa ekki þeim sem þeir þekja ekki.
Þetta hefði getað verið ég, ég var bara heppin á tímasetningunni minni. Ég er að hugsa um flitja um borg, þetta Ghetto er ekki frægt hjá mér. Ég vil ekki valda ykkur óró, en ég vil heldur ekki halda þessu innri með mér. Verið svo yndisleg að skrifa smá til mín og veita mér stuðning, ég er hræd og í fyrsta skipti á ævinni langar mig að fara í kirkju og biðja. Núna er hræðslan búin að stela sjálstæði mínu. Ég vil samt ekki koma heim, ég ætla að vera hugrök.
Ég elska ykkur, hver dagur er dyrmætur <3
11nóvember
Ég er ekki búin að getað skrifað almennilegt blogg í mánuð, en það sýnir aðeins hversu vel ég er búin að kynnast menningunni. Hér gerist allt hægt, ef það gerist yfir höfuðið. Þegar er sagt, “Við förum eftir fimm mínotur” þíðir það virkilega “Við förum eftir tvo tíma.” “Við gerum þetta í næstu viku” er sagt kannski tveim mánuðum áðurenn það er virkilega gert.
Annars nýt ég mín æðislega í þessari menningu. Hér er allt afar afslappað og öllu tekið rólega. Mennirnir sitja klukkutímunum saman og reykja vatnspípur meðan konurnar sitja og borða arabískar rjómatertur. Enginn flýtir sér neitt. Á Íslandi erum við svo óþolinmóð að við getum varla andað að okkur þegar við tölum. Heppilega fyrir mig tala allir hér ótrúlega hægt. Annað yndislegt hér er: tveggja tíma hádeigismatur! Nægur tími til að borða og leggja sig.
Arabar eru líka öðruvísi þar sem þeir plana aldrei neitt, heldur ákveða þeir hvað þeir gera rétt áðurenn þeir gera það. Þetta er ábyggilega óskipulagasta blogg allra tíma.
Fyndin saga: á afmælis daginn minn komin vínkona mín frá Nýa Sjálandi í heimsókn og við fórum saman á safn. Við klædum okkur úr skónum (þar sem við erum blómabörn). Það kom safn vörður að okkur, og við héldum hann myndi skamma okkur fyrir að snerta stytturnar og vera berfættar, en í staðinn neidi hann okkur tilþess að fara undir rimlana og snerta verþmæta listmunni. Myndirnar af þessum atburði eru hér á síðunni. Hversu oft ert þú neyd til þess að snerta verðmæta list?
AFS á íslandi bað mig um að skrifa smá handa þeim og vonandi nota þau það. Hérna er búturinn, vonandi fíllaru hann...
Þegar ég var lítil bjó ég í Afríku í átta ár og eftir að ég fór héðan hefur mig dreymt um að koma hingað aftur. Með AFS hef ég fengið möguleikann að koma til Túnis, sem er lítið land í Norður Afríku. Þrátt fyrir að Túnis sé ekki eitt af löndunum sem ég bjó í var ég meira en hamingjusöm að koma hingað. Túnis er strangt Muslíma land og eitt af þróuðustu Afríkuríkjunum.
Langt um mesti munnurinn á menningunni hér og heima á Íslandi er trúin. Hér eru allir viðburðir og allir hlutir á einkvern hátt tengdir Íslam. Allt frá arkítektúrnum, skólakerfinu, tískunni og sjónvarpsdagskránni. Allt sjónvarps og les efni er ritskoðað þanig að það sé við hæfi muslima. Allir kossar eru teiknir úr sjónvarpsþáttum og bíómyndum. Ég tók aldrei eftir þeim fyrren þá vantaði. Lagarkerfið í landinu er líka miklu strangara en á Íslandi, og þeim finnst sjálfstæði einstaklingsins er ekki eins mikilvægt. Í hverri einustu búð og sjopu er stór innrömuð mynd af forsetanum, og í hverjum einasta frétta tíma er fyrst fjallað um dag forsetans.
Fjölskyldan mín er líka mjög strangtrúuð. Mamma mín fer aldrei útúr húsinu án þess að hafa blæju fyrir hárinu og það sést aldrei í meira en andlitið og hendurnar hennar. Allir í fjölskyldunni minni biðja fimm sinnum á dag, nema bróðir minn, sem er jafn gamall og ég. Þegar Ramadan stóð yfir fór mamma mín til Mekka, sem er heilagasta borg Múslima. Ramadan er heilagur mánuður þar sem Muslímar fasta frá sólarupprás til sólseti. Að fasta var ótrúleg upplifun, að læra slíka sjálfsstjórnun og finna svona mikinn styrk frá samfélaginu var ómetanleg upplifun.
Ég bý einskonar í Ghetto, þá meina ég ekki eins og breiðholdið, heldur í mjög fátæku kverfi. Ég má ekki vera ein úti á kvöldin eftir kl 6, og oft á dagin hef ég verið hræd að labba um bæinn minn þar sem hnífs bardagar eru daglegt brauð. Margir nágrannar mínir höfðu aldrei áður talað við erlenda maneskju fyrren ég kom. En allir þeir sem ég hef talað við eru óskaplega vinjgarnlegir. Allir eru ávalt reiðurbúnir að hjálpa þér. Tildæsmi á afmælinu mínu fóru ég og vínkona mín frá Nýa Sjálandi á safn. Þar var safnvörður sem, í stað þess að banna okkur að snerta verðmætu munina, neiddi okkur til þess og vildi endilega taka myndir fyrir okkur.
Skólinn minn er æðsilegur, þótt að hann sé að detta í sundur og mjög fátækur. Flestir skólabekkirnir eru brotnir og öll málninginn er laungu flögnuð af vegjunum. Svo eru heldur engar rusla tunnur á götunum, heldur hruga þeir ruslinu upp við veggina. Þúsundir götu kata búa útum alla borgina og göturnar lykta eins og aðeins Afríka lyktar. En þegar sólin skín á andlitið þitt og þú heirir Arabíska bænnarkallið frá hljóðkerfinu í Moskvunum gætti Túnis alveg eins verið himnaríki.
Arna
Hvernig fanst þér? kíktu nú á myndasafnið. ég setti myndir sem ég tók í dag á leiðinni hingað á net kaffið. Myndir af eðlilegum götum í túnis :)
21október
Elskulegu Íslendingar,
ég er vis um að ég sé hamingjusamasta maneskja á jarðríkjinu. Auðvitað sakna ég ykkar en það er lika yndislegt hér. ég á afmæli á sunnudaginn.
Brjóstin mín eru horfin og ég er búin að missa 7 kíló útaf ramadan, en ramadan endar um helgina og þá fæ ég strax á mig 10 kíló útaf maturinn hér er svo ódýr og GÓÐUR!!
Er ekki búin að fara á netið í mánuð og núna hef eg ekki tíma tilþess að segja frá öllu, það er nóg fyrir þig að vita að ég er sátt með lífið og ég ELSKA skólann meira en smákökur!! óskaþess að ég væri í heimvarvista skóla, bekkjarfélagarnir mínir rúla! íslenskan er að gleimast mér en ég reini að lesa.
Eins og ég sagði á ég afmæli á sunnudaginn og myndi vel þygja að fá pakka.. bók eða bara bréf. eða bara email, eða jákvæða hugsun. ég sendi ást til ykkar.
Ykkar ynnilega,
Arna Arabíska
Allah u Akkbar